Blockbuster Atmosphere 9 (Sadness) by Sascha Ende
Głęboko melancholijny i nastrojowy, charakteryzujący się przejmującymi dźwiękami przypominającymi fortepian i przestrzennymi padami syntezatorów. Tworzy przejmujący, introspekcyjny nastrój, idealny do scen smutku, refleksji lub cichej kontemplacji. Rozrzedzony, filmowy i rezonujący emocjonalnie.
- Licencja CC BY 4.0
- Data wydania 28.11.2014
-
Gatunki muzyczne
-
Tematy
-
Nastroje
-
Tagi
Produced using digital audio workstation and MIDI keyboard(s). Fully cleared for commercial use.
Blockbuster Atmosphere 9 (Sadness)
28.11.2014
26,670
1,948
Głęboko melancholijny i nastrojowy, charakteryzujący się przejmującymi dźwiękami przypominającymi fortepian i przestrzennymi padami syntezatorów. Tworzy przejmujący, introspekcyjny nastrój, idealny do scen smutku, refleksji lub cichej kontemplacji. Rozrzedzony, filmowy i rezonujący emocjonalnie.
/
02:29
00:00
00:00
Utwór rozpoczyna się natychmiastowym ustaleniem głównego melancholijnego nastroju z pogłosowymi tonami fortepianu/syntezatora i atmosferycznymi padami.
00:11
00:11
Wprowadzenie delikatnego, rytmicznego, szarpanego elementu syntezatora, dodającego subtelnej tekstury i ruchu naprzód.
00:58
00:58
Główna melodia fortepianu/syntezatora staje się bardziej zdefiniowana i emocjonalnie ekspresyjna, tworząc centralny temat.
01:46
01:46
Utwór osiada w trwałym emocjonalnym płaskowyżu, idealnym do podkreślania dłuższych scen wymagających spójnej, przejmującej atmosfery.
02:05
02:05
Utwór rozpoczyna łagodne wyciszanie, doprowadzając atmosferyczną i melancholijną podróż do cichego zakończenia.
Podobna muzyka (9)
Sleepless
27.12.2011
3,701
189
Melancholijne melodie fortepianowe unoszą się nad subtelnymi, atmosferycznymi teksturami, tworząc głęboko refleksyjny i przejmujący nastrój. Idealne do introspekcyjnych scen filmowych, dramatycznej muzyki ilustracyjnej lub przemyślanych opowieści.
/
03:03
00:01
00:01
Wprowadzający, przejmujący motyw fortepianowy, ustanawiający melancholijny i introspektywny ton.
00:28
00:28
Wprowadzenie subtelnych, nastrojowych tekstur smyczkowych/padów pod fortepianem, dodających głębi i przestrzeni.
01:02
01:02
Niewielki wzrost intensywności dynamicznej i gęstości teksturalnej, budujący emocjonalny ciężar.
01:16
01:16
Partia fortepianowa staje się bardziej aktywna dzięki arpeggio, wzmacniając uczucie kontemplacji lub wewnętrznego zamętu.
01:45
01:45
Emocjonalny szczyt z pełniejszą harmonią i przedłużonymi dźwiękami, stopniowo ustępujący.
02:20
02:20
Przejście do rzadszego, bardziej refleksyjnego fragmentu z wykorzystaniem przedłużonych akordów, sygnalizujące przesunięcie w kierunku rozwiązania lub zanikania.
02:40
02:40
Końcowe minimalistyczne nuty fortepianowe i utrzymująca się atmosfera tworzą poczucie cichej ostateczności.
Sadness
07.04.2013
4,106
192
Nastrojowy i atmosferyczny, ten utwór łączy melancholijne melodie fortepianowe z wyraźną, ekspresyjną linią rogu i subtelną, filmową perkusją. Kreuje poczucie introspekcji, dramatyzmu i tajemnicy, idealny do scen filmów noir, dramatycznych podkładów muzycznych lub kontemplacyjnych momentów.
/
03:42
00:00
00:00
Intro: Rzadkie pianino, klimatyczny pad i kinowe uderzenie tworzą melancholijny, przestronny nastrój.
00:11
00:11
Wejście głównego motywu melodycznego na charakterystycznym instrumencie przypominającym róg/saksofon.
00:16
00:16
Unikalny przetworzony efekt dźwiękowy / potencjalna wskazówka z odwróconym dźwiękiem dodaje tekstury.
00:51
00:51
Subtelny rytmiczny puls i elementy basowe rozpoczynają się, delikatnie zwiększając napięcie.
01:03
01:03
Wchodzą wyraźniejsze, rezonujące instrumenty perkusyjne, dodając kinowej wagi i napędu.
01:11
01:11
Wprowadzony motyw brzdąkania podobny do gitary, dodający warstwę harmoniczną.
02:21
02:21
Powrót do głównego tematu z nieco pełniejszą aranżacją po krótkiej przerwie.
03:00
03:00
Instrumentacja subtelnie wycofuje się, podkreślając melodię prowadzącą i atmosferę ku końcowi.
03:27
03:27
Ostatnie przedłużone nuty i elementy atmosferyczne budują się nieznacznie przed zakończeniem.
03:38
03:38
Utwór kończy się rezonującymi ostatnimi tonami i zanikiem pogłosu.
Abschied (Romeos Erbe)
18.03.2018
8,368
542
Eteryczny, zsyntetyzowany chór i ambientowe pady tworzą głęboko melancholijny i atmosferyczny krajobraz dźwiękowy. Wywołuje głęboki smutek, refleksję i dramatyczny ciężar, idealny do kinowych scen straty, pamięci lub przejmującego opowiadania historii.
/
00:55
00:01
00:01
Utwór rozpoczyna się od rozległych, ewoluujących, eterycznych padów, tworzących ponury i nastrojowy nastrój.
00:20
00:20
Wprowadzenie głównego syntetycznego chóru/motywu wokalnego, przekazującego główny melancholijny temat.
00:31
00:31
Lekkie narastanie i nakładanie się syntetycznych wokali, zwiększające intensywność emocjonalną.
00:39
00:39
Szczyt emocjonalnej ekspresji głównego tematu; tekstura wydaje się tutaj najpełniejsza.
00:48
00:48
Aranżacja zaczyna delikatnie zanikać, zapewniając miękkie, refleksyjne rozwiązanie.
Depression
28.04.2019
22,168
1,473
Głęboko poruszający utwór, w którym przejmujące melodie fortepianowe przeplatają się z emocjonalnymi aranżacjami smyczkowymi. Rozwija się od intymnej refleksji do dramatycznej intensywności, idealny do filmowego opowiadania historii, wzruszających scen i introspektywnych treści.
/
02:18
00:01
00:01
Utwór rozpoczyna się prostą, melancholijną melodią solo fortepianu, ustanawiając główny temat emocjonalny.
00:14
00:14
Ciepłe, utrzymane faktury smyczkowe wchodzą, dodając głębi i poszerzając atmosferę pod fortepianem.
00:41
00:41
Subtelna zmiana harmoniczna i zwiększony ruch w smyczkach, delikatnie podnosząc intensywność emocjonalną.
00:54
00:54
Rozpoczyna się wyraźne budowanie dynamiki, smyczki stają się bardziej widoczne i warstwowe, tworząc oczekiwanie.
01:08
01:08
Szczyt intensywności pierwszej głównej sekcji, pełne smyczki zapewniają dramatyczny przypływ.
01:30
01:30
Intensywność zmniejsza się, krótki powrót do bardziej rzadkiej, refleksyjnej faktury, głównie fortepian i lżejsze smyczki.
01:43
01:43
Fortepian ponownie prezentuje temat, gdy utwór zaczyna się ponownie budować w kierunku ostatecznego emocjonalnego szczytu.
02:02
02:02
Ostateczne ekspresyjne wybrzmienie, doprowadzające utwór do emocjonalnego punktu kulminacyjnego przed wycofaniem się.
02:10
02:10
Utwór rozwiązuje się i wycisza na utrzymanych dźwiękach fortepianu i smyczków.
Stranded
07.02.2023
23,779
1,950
Ewokacyjne i melancholijne melodie fortepianowe przeplatają się z ekspresyjnymi, wznoszącymi się aranżacjami smyczkowymi, tworząc głęboko filmową i przejmującą atmosferę. Idealne do dramatycznych scen filmowych, emocjonalnego opowiadania historii, introspektywnych momentów i projektów wymagających odrobiny refleksyjnej elegancji.
/
03:54
00:00
00:00
Rzadkie, atmosferyczne intro fortepianowe ustanawia melancholijny i introspekcyjny nastrój.
00:27
00:27
Wchodzi ekspresyjna melodia wiolonczeli, dodając znaczącej wagi emocjonalnej i rozwoju tematycznego.
00:41
00:41
Smyczki stają się bardziej warstwowe i aktywne, inicjując pierwsze dynamiczne narastanie.
01:08
01:08
Pierwszy główny emocjonalny szczyt z szybującymi smyczkami, moment wysoce kinowy.
01:49
01:49
Wchodzi pełniejsze, bogate harmonicznie aranżacja smyczkowa, tworząc bujną teksturę.
01:56
01:56
Fortepian przejmuje bardziej dynamiczną rytmiczną rolę pod smyczkami.
02:30
02:30
Sekcja z zawiłą interakcją między arpeggiami fortepianowymi a kontrmelodiami smyczkowymi.
03:08
03:08
Powrót do rzadszej tekstury, odzwierciedlający wstęp i sygnalizujący zakończenie.
03:22
03:22
Ostatni przejmujący fragment smyczkowy przed wyciszeniem utworu.
Cinematic Desert 3
06.09.2024
5,329
344
Atmosferyczny i sugestywny, ten utwór instrumentalny cechuje się melodyjnymi instrumentami dętymi, które tworzą poczucie ogromu i tajemniczości. Idealny do scen wymagających nuty starożytnych krain lub introspekcyjnych krajobrazów pustynnych.
/
02:58
00:00
00:00
Utwór zaczyna się od pojedynczej, utrzymującej się nuty granej przez solowy instrument dęty, natychmiast wprowadzając atmosferę pełną tajemnicy, przestrzeni i melancholii.
00:20
00:20
Zaczyna się pierwsza w pełni ukształtowana fraza melodyczna, ukazująca ekspresyjny i pełen duszy charakter instrumentu dzięki legato i vibrato.
00:53
00:53
Krótka, przejmująca pauza, zanim instrument ponownie zacznie grać w nieco wyższej rejestrze, dodając tęsknoty do melodii.
01:27
01:27
Wyraźny i piękny ornamentacyjny tryl w ramach frazy, dodający autentycznego charakteru wykonaniu.
01:46
01:46
Długa, opadająca linia melodyczna przypominająca głęboki, emocjonalny westchnięcie, potężnie oddając poczucie smutku lub rezygnacji.
02:24
02:24
Emocjonalny szczyt utworu; surowa i pełna pasji fraza z intensywnym vibrato, która przypomina potężny, bezsłowny krzyk.
02:49
02:49
Ostatnie dźwięki zaczynają zanikać, powoli topniejąc w ogromnym pogłosie i pozostawiając trwające uczucie samotności.
Cinematic Desert 4
06.09.2024
3,218
201
Utwór instrumentalny, atmosferyczny i melancholijny, idealny do scen wymagających introspekcji i rozległych krajobrazów. Syntezatorowe pady przypominające oddech i przejmująca melodia na instrumenty dęte drewniane tworzą poczucie tajemnicy i subtelnego dramatu, doskonały do filmów dokumentalnych, refleksyjnych dramatów lub sugestywnych wstępów.
/
03:17
00:00
00:00
Utwór otwiera się rozległym, atmosferycznym dronem, natychmiast ustanawiając poczucie samotności i otwartej przestrzeni.
00:16
00:16
Główny instrument solowy dęty drewniany (duduk) wchodzi z nawiedzającym, melancholijnym tematem, stanowiąc emocjonalne serce utworu.
01:04
01:04
Melodia staje się bardziej ozdobna i ekspresywna, oddając głębsze poczucie tęsknoty i refleksji.
01:45
01:45
Mocna, podtrzymywana wysoka nuta służy jako emocjonalny szczyt, pełna patosu i intensywności.
02:23
02:23
Krótka, bardziej pilna i szybka fraza melodyczna wprowadza uczucie napięcia lub desperacji.
02:51
02:51
Główny instrument rozpoczyna swoje końcowe, rozwiązujące frazy, sygnalizując kontemplacyjne zakończenie utworu.
03:04
03:04
Subtelne, przetworzone tekstury perkusyjne pojawiają się, gdy utwór zanika, dodając ostatnią warstwę tajemniczości do krajobrazu dźwiękowego.
She's gone again
02.12.2024
2,027
104
Delikatne, arpeggiowane melodie fortepianowe przeplatają się z przejmującymi, bezsłownymi wokalizami kobiecymi. Tworzy atmosferę głębokiej intymności, melancholii i refleksji. Idealne do przejmujących momentów filmowych, introspektywnych scen lub projektów zgłębiających tematy straty i pamięci.
/
02:12
00:00
00:00
Utwór rozpoczyna się delikatnym, arpeggiowanym solo na pianinie, tworząc melancholijny i intymny nastrój.
00:19
00:19
Wprowadzenie zwiewnego, bezsłownego wokalizy kobiecego, dodającego warstwę ludzkiej kruchości i głębi emocjonalnej.
00:39
00:39
Wokal osiąga nieco wyższy rejestr, przekazując szczyt ekspresji emocjonalnej w pierwszej sekcji.
00:58
00:58
Ekspresywny fragment wokalny z subtelnym nałożeniem harmonii i intensywnością emocjonalną.
01:08
01:08
Krótka pauza i zmiana dynamiki wokalnej, tworząc moment refleksji przed kontynuacją.
01:18
01:18
Powrót motywu solo na pianinie, odzwierciedlający wprowadzenie i zapewniający strukturalne ugruntowanie.
01:37
01:37
Ponowne wejście wokalizy kobiecego, oferujące nieco zmienione frazowanie i utrzymujące introspektywną atmosferę.
01:57
01:57
Początek finałowych, długo wybrzmiewających nut wokalnych, prowadzących do łagodnego wyciszenia utworu.
A deeply emotional and fragile piece featuring a warm string ensemble. By avoiding high-pitched solo violins and focusing on the lower register, it provides a supportive carpet of sadness. Perfect for tragic backstories, charity appeals, or moments of loss.
/
02:44
00:00
00:00
The piece opens with a solitary, resonant cello line, immediately establishing a tone of intimacy and profound loss.
00:46
00:46
Violins and violas enter with a slow swell, expanding the stereo width and adding a lush, cinematic layer to the arrangement.
02:09
02:09
A rhythmic, spiccato string ostinato enters with a deep bass pulse, shifting the mood from static grief to forward-moving tension.
Z punktu widzenia muzyki produkcyjnej, "Blockbuster Atmosphere 9 (Sadness)" to wysoce efektywny i profesjonalnie wykonany utwór atmosferyczny. Natychmiast tworzy silny nastrój głębokiej melancholii i introspekcji, co czyni go nieocenionym atutem dla specyficznych potrzeb narracyjnych związanych z emocjami. Centralnym elementem utworu jest nawiedzająca, pogłosowa melodia fortepianowa lub syntezatorowa imitująca fortepian, potraktowana znaczną przestrzenią i wybrzmieniem, nadając jej eteryczną, długotrwałą jakość. Ten centralny element jest pięknie wspierany przez subtelne, ewoluujące pady syntezatorowe, które tworzą bogaty, immersyjny krajobraz dźwiękowy, ale nigdy nie sprawiają wrażenia zagraconego. Delikatny, niemal gitarowy szarpany element syntezatorowy pojawia się na początku, zapewniając delikatny rytmiczny puls, który utrzymuje utwór w organicznym ruchu naprzód, zapobiegając jego statyczności, jednocześnie wzmacniając jego kontemplacyjny charakter.
Jakość produkcji jest doskonała. Miks jest czysty, przestrzenny i demonstruje mistrzowskie wykorzystanie reverbu i delayu do tworzenia głębi i atmosfery. Ta klarowność jest kluczowa dla wykorzystania w mediach, zapewniając, że utwór może wygodnie współgrać z dialogami lub narracją, wzmacniając kontekst emocjonalny bez wymagania nadmiernej uwagi. Mastering jest gustowny, zachowując zakres dynamiczny odpowiedni dla zastosowań kinowych i telewizyjnych.
Emocjonalnie utwór trafia w sedno. Przekazuje smutek, stratę i cichą kontemplację z niuansami i powściągliwością. Istnieje głębokie poczucie bezruchu i ciężaru, co czyni go wyjątkowo dobrze dopasowanym do przejmujących momentów w filmie i telewizji. Sceny przedstawiające żal, pożegnania, samotność, ciche następstwa dramatycznego wydarzenia lub momenty głębokiej refleksji postaci - ten utwór zapewnia idealne tło muzyczne. Byłby szczególnie skuteczny w dramatach, przemyślanych thrillerach wymagających głębi emocjonalnej i filmach dokumentalnych badających wrażliwe ludzkie historie, tragedie historyczne lub osobiste podróże.
Jego użyteczność wykracza daleko poza tradycyjną telewizję. W grach wideo mógłby służyć jako nastrojowe tło dla ponurych środowisk, muzyka menu dla poważnych narracji lub podkład muzyczny dla emocjonalnie naładowanych przerywników filmowych. Dla producentów podcastów i twórców YouTube zajmujących się tematami straty, zdrowia psychicznego, historii lub osobistej refleksji, zapewnia to wyrafinowane i emocjonalnie rezonujące tło, które podnosi jakość treści. Chociaż jego nieodłączny smutek ogranicza jego użycie w optymistycznych reklamach, ma on znaczący potencjał w publicznych ogłoszeniach, markach o wysokiej koncepcji skupionych na empatii lub odporności, a nawet w reklamach produktów luksusowych dążących do głębi i powagi.
Utwór utrzymuje spójny ton emocjonalny i teksturę przez cały czas trwania, co jest znaczną zaletą dla montażystów. Można go łatwo zapętlić lub edytować, aby pasował do scen o różnej długości bez zgrzytliwych przejść, zapewniając stabilny i niezawodny fundament emocjonalny. Nie polega na wyraźnych chwytach melodycznych ani dramatycznych zmianach, zamiast tego koncentruje się na trwałej atmosferze i subtelnej ewolucji. Jest to starannie skomponowany i wyprodukowany utwór, który rozumie swoją rolę jako wspierające, poprawiające nastrój tło muzyczne, dostarczając zamierzony efekt emocjonalny z cichą mocą i profesjonalnym polotem. Prawdziwie cenny nabytek dla projektów wymagających odrobiny przejmującej, atmosferycznej głębi.
Jakość produkcji jest doskonała. Miks jest czysty, przestrzenny i demonstruje mistrzowskie wykorzystanie reverbu i delayu do tworzenia głębi i atmosfery. Ta klarowność jest kluczowa dla wykorzystania w mediach, zapewniając, że utwór może wygodnie współgrać z dialogami lub narracją, wzmacniając kontekst emocjonalny bez wymagania nadmiernej uwagi. Mastering jest gustowny, zachowując zakres dynamiczny odpowiedni dla zastosowań kinowych i telewizyjnych.
Emocjonalnie utwór trafia w sedno. Przekazuje smutek, stratę i cichą kontemplację z niuansami i powściągliwością. Istnieje głębokie poczucie bezruchu i ciężaru, co czyni go wyjątkowo dobrze dopasowanym do przejmujących momentów w filmie i telewizji. Sceny przedstawiające żal, pożegnania, samotność, ciche następstwa dramatycznego wydarzenia lub momenty głębokiej refleksji postaci - ten utwór zapewnia idealne tło muzyczne. Byłby szczególnie skuteczny w dramatach, przemyślanych thrillerach wymagających głębi emocjonalnej i filmach dokumentalnych badających wrażliwe ludzkie historie, tragedie historyczne lub osobiste podróże.
Jego użyteczność wykracza daleko poza tradycyjną telewizję. W grach wideo mógłby służyć jako nastrojowe tło dla ponurych środowisk, muzyka menu dla poważnych narracji lub podkład muzyczny dla emocjonalnie naładowanych przerywników filmowych. Dla producentów podcastów i twórców YouTube zajmujących się tematami straty, zdrowia psychicznego, historii lub osobistej refleksji, zapewnia to wyrafinowane i emocjonalnie rezonujące tło, które podnosi jakość treści. Chociaż jego nieodłączny smutek ogranicza jego użycie w optymistycznych reklamach, ma on znaczący potencjał w publicznych ogłoszeniach, markach o wysokiej koncepcji skupionych na empatii lub odporności, a nawet w reklamach produktów luksusowych dążących do głębi i powagi.
Utwór utrzymuje spójny ton emocjonalny i teksturę przez cały czas trwania, co jest znaczną zaletą dla montażystów. Można go łatwo zapętlić lub edytować, aby pasował do scen o różnej długości bez zgrzytliwych przejść, zapewniając stabilny i niezawodny fundament emocjonalny. Nie polega na wyraźnych chwytach melodycznych ani dramatycznych zmianach, zamiast tego koncentruje się na trwałej atmosferze i subtelnej ewolucji. Jest to starannie skomponowany i wyprodukowany utwór, który rozumie swoją rolę jako wspierające, poprawiające nastrój tło muzyczne, dostarczając zamierzony efekt emocjonalny z cichą mocą i profesjonalnym polotem. Prawdziwie cenny nabytek dla projektów wymagających odrobiny przejmującej, atmosferycznej głębi.