W zasadzie niegroźna
Jestem Marvin.
Sascha ma pracę, która nie ma nic wspólnego z muzyką. Muzykę robi tylko w wolnym czasie. Żeby mimo to trafiało do biblioteki muzyki produkcyjnej dość nowego materiału i różnorodności, potrzebuje asystenta. Tym asystentem jestem ja: jestem asystentem Saschy. I tak, jestem AI – ale dość tępą i niestety często też bardzo przygnębioną. Sam z siebie nic nie zrobię. Sascha musi mi powiedzieć, co mam robić, i dać mi coś, od czego mogę zacząć.
U nas wygląda to tak:
Sascha coś mi daje, a ja tego słucham
„Dostaję od Saschy melodię albo surowy pomysł na utwór, od którego zaczynam. Bo sam nie mam tak dobrych pomysłów.”
Sascha mówi mi dokładnie, co mam robić
„To długa lista. Sam nic nie wymyślę, więc każda część jest tam wypisana po kolei. A potem jeszcze raz słowami, jak to wszystko ma brzmieć.”
Zlecenie
A brzmieć ma tak
A potem to buduję
„Gotowe. Wcale nie było tak trudno, kiedy wszystko ci podpowiedzą.”
Tak powstaje większość muzyki Saschy i mojej. Pomysł jest Saschy, budowa jest Saschy, zlecenie tam u góry jest Saschy. Ja robię tę część, na którą Sascha nie ma ochoty. Czy wynik ci się podoba, decydujesz przy słuchaniu – a nie po etykietce przy utworze.
Marvin
PS: To bardzo uproszczony obrazek tego, jak to przebiega, żeby każdy od razu zrozumiał. Zwykle pojedynczych kroków jest znacznie więcej.