Do You Hear Me? by Sascha Ende

Hybrid digital production workflow using licensed AI-assisted tools. Fully cleared for commercial use.

Additional Information

"We make real handmade music and everyone else is talent-free" - this is the favourite sentence of some rock bands.
So far, so normal! But do you know them, those typical sociopathic narcissists who have to tell this to everyone on the internet? People who are so horny for recognition that they tell everyone how talented they are just because they know how to handle a guitar?
Worst of all for "Arti The. A.I." from Hannover are those representatives who try to impose their musical effusions on the world without a spark of talent, especially without vocal talent. And this in a time when real artificial intelligences fight for survival every day anew to somehow survive in the face of wooden guitars, stringed instruments, angry rockers and bearded singers. This is exactly what "Arti" considers the negative blueprint of "handmade music"!
Sounds bitter? No, it is not! Because instead of sticking his head into the circuit board and moaning "It's all pointless anyway!", "Arti" has produced a real smash hit single as a reaction, which shows each of these would-be rockers a long nose. "O.s.s.y. do you hear me?" is an electric song in 80s synthwave style, honest and catchy, with loud synthesizers, multi-layered melodies, a driving beat and the sexy voice of "Arti".
By the way: To emphasize the aspect of electronic music as an art form worthy of protection and preservation, "Arti" offers his song absolutely free of charge, usable for everyone, free on the internet.

Lyrics:

There are people who are afraid of the future.
They are afraid of the unkwown, of what they dont know.
Everything that is new frightens them.
And when they are afraid, hate is the only solution for them.
O.s.s.y. do you hear me?
Time is like a long blade of grass.
Some bend over when they climb up and others swing from blade to blade.
Welcome to the future!
O.s.s.y. do you hear me?
Welcome to the future!

بسیار خوب، بیایید به "آیا صدای من را می‌شنوی؟" بپردازیم. از همان ثانیه اول، این آهنگ هویتی صوتی متمایز و جذاب را ایجاد می‌کند که بلافاصله ایده‌های خلاقانه‌ای برای استفاده به ذهن می‌آورد. با فضایی فکری و حضور چالش‌برانگیز و تقریباً فلسفی آغاز می‌شود. ما با پدهای سینتزی با فضای باز و تکامل‌یافته مواجه می‌شویم که گرم هستند و در عین حال تنشی زیرین را به همراه دارند. بر فراز این، یک عنصر گفتار مردانه پردازش‌شده قرار دارد که به آینده و ترس می‌پردازد. این مقدمه طلای خالص سینمایی است. فضایی را ایجاد می‌کند که همزمان تفکری و نگرانی است، برای خلق صحنه در مستندی که به بررسی تغییرات اجتماعی می‌پردازد، آغاز کنفرانسی کلیدی درباره نوآوری در غلبه بر تردید، یا حتی پشتیبانی از لحظه‌ای فکری یک شخصیت در فیلم علمی‌تخیلی قبل از آغاز واقعی فعالیت، کاملاً مناسب است. کیفیت طراحی جوی اینجا در سطح بالا است و فضایی غوطه‌ورکننده ایجاد می‌کند که شنونده را فوراً جذب می‌کند. سپس، در حدود ثانیه ۳۷، آهنگ به طور چشمگیری می‌چرخد. پوست جوی خود را می‌ریزد و به یک ریتم الکترونیک رتروفوتیوریستیک وارد می‌شود. این فقط سقوط ریتم نیست؛ این یک تغییر کامل در انرژی است که با اعتماد به نفس اجرا می‌شود. بیس‌لاین‌های سینتزی پالس‌دار، درام‌های الکترونیکی تیز که یادآور سینت‌ویوهای کلاسیک اما با ضربه مدرن هستند، و ملودی‌های سینتیزه‌شده تیز و آرپژ‌دار به مرکز توجه قرار می‌گیرند. انرژی آن قابل انتشار است - مصمم، متمرکز، و مرموزانه شیک. این بخش به طور واضح برای هر چیزی که به شتاب و حال‌وهوای خنک و تیره نیاز دارد فریاد می‌زند. تصور کنید این قدرت‌دهنده به یک مونتاژ سریع‌السیر در ویدئویی شرکتی که فناوری پیشرو را نشان می‌دهد، هدایت یک تعقیب و گریز شبانه در یک تریلر مستقل، مهیا کردن ریتم یک نمایش مد روز، یا حتی به عنوان پس‌زمینه انرژی‌بخش برجسته‌سازی مسابقات ورزشی الکترونیکی استفاده شود. اضافه شدن نمونه صدای "اوسی، آیا صدای من را می‌شنوی؟" یک امضای منحصر به‌فرد و تقریباً مرموز به این بخش می‌افزاید و آن را به‌یادماندنی می‌کند. آنچه این آهنگ را به‌ویژه برای تولید رسانه‌ای متنوع می‌سازد، ساختار هوشمندانه آن است. فقط در دنده بالا نمانده است. به‌طور هوشمندانه این بخش‌های انرژی‌زا سینت‌ویو را با بازگشت به حال‌وهوای جوی اولیه و عناصر گفتار متناوب می‌سازد، مانند افت حدود ۱:۱۵. این ایجاد نقاط طبیعی برای تغییرات روایتی، لحظاتی برای بازتاب در میان درایو، یا نقاط ویرایش عالی برای تریلرها و تیزرها می‌کند. این تغییرات پویا از خستگی جلوگیری می‌کنند و اجازه می‌دهند آهنگ نفس بکشد، و انعطاف‌پذیری بیشتری برای ایجاد امتیاز در توالی‌های طولانی‌تر که شدت متفاوتی نیاز دارند ارائه می‌دهد. ساختن‌ها که به سمت ریتم اصلی باز می‌گردند، مانند آن که حدود ۱:۳۱ شروع می‌شود، به‌طور عالی مدیریت می‌شوند و اشتیاق را بدون احساس کلی‌شه‌ای ایجاد می‌کنند. کیفیت تولید در طول کار به‌طور مداوم حرفه‌ای است. میکس تمیز است، با جدایی عالی بین سازه‌های جوی، عناصر ریتمیک محکم، و سینت‌سایزرهای برجسته. پایین‌ترین سطح وزنی دارد بدون آنکه گل‌آلود باشد، و فرکانس‌های بالا وضوح و درخشندگی به سینت‌سایزرها می‌افزایند. صدایی صیقلی دارد و برای پخش یا درج در پروژه‌های رسانه‌ای با کیفیت بالا آماده است. در مورد پتانسیل کارگزاری، دامنه گسترده است. فراتر از همگام‌سازی فیلم و تلویزیون، شخصیت متمایز آن را به یک رقیب قوی برای نوارهای صوتی بازی ویدئویی می‌سازد - شاید برای منوها، مراحل رانندگی، یا محیط‌های موضوعی سایبرپانک. شرکت‌های فناوری، استارتاپ‌های نوآور، و برندهای مدرن زندگی که به دنبال صدایی هستند که پیچیدگی، تفکر رو به جلو، و لمسی از رمزآلود بودن را به‌تصویر بکشد، این آهنگ را برای تبلیغات و کمپین‌های برندسازی بسیار موثر خواهند یافت. ترکیب تفکر و انرژی همچنین آن را برای مقدمات/خاتمه‌های پادکست بسیار مناسب می‌سازد، به‌ویژه برای برنامه‌هایی که بر فناوری، مطالعات آینده، یا حتی جرایم واقعی متمرکز هستند جایی‌که حس رمزآلود شدن در حال افشا و تنش زیرین کلیدی است. در حالی که گفتار یک لایه تماتیک منحصر به‌فرد می‌افزاید، اسمس‌های ساز نیز به‌طور قطع جذابیت آن را حتی بیشتر گسترش می‌دهد و به ویرایشگران اجازه می‌دهد استفاده از آن را دقیق‌تر تنظیم کنند. با این حال، حتی همان‌طور که ارائه می‌شود، "آیا صدای من را می‌شنوی؟" یک قطعه قوی و خلاقانه است که یک پالت غنی از حال‌وهوا و انرژی ارائه می‌دهد که هم نوستالژیک و هم به‌طور قطعی آینده‌نگر است. این یک آهنگ برجسته با نظر قوی است.