Wir fahren mit dem Cabrio (Hannover 96 Fansong, Ultra Version) (feat. Brüllaffe) by Sascha Ende

بسیار خوب، بیایید این قطعه را "ما با کابریو می‌رویم (آهنگ هواداران هانوفر 96، نسخه اولترا)" تحلیل کنیم. از نظر موسیقی تولید، این قطعه بلافاصله با انرژی خام و بی‌پروای خود که کاملاً خاص است اما به طور غیرقابل انکاری در حوزه مورد نظرش قدرتمند است، خود را اعلام می‌کند. با ضربان‌های پیاپی سینث‌سایزر و آوازهای آلمانی به سبک هایپ‌من آغاز می‌شود، و لحن پرانرژی و کمی ناآراسته‌ای را ایجاد می‌کند که یادآور سبک‌های هاردستایل یا یورودنس پرانرژی است که برای یک جمعیت زنده و مشتاق طراحی شده است. هویت اصلی در اینجا انرژی خالص و ناب هواداران است. تولید موسیقی به صدایی بسیار مستقیم و کمی لو-فای استادیومی تکیه کرده است – کمتر به کمال استودیویی و بیشتر به احساس بودن در جایگاه‌ها می‌پردازد. ضربان چهاربه‌چهار پیشرانه‌ای برای ایجاد حرکتی ممتد، زیربنای ملودی‌های ساده و جذاب سینث‌سایزر است که به وضوح برای همخوانی طراحی شده است. آوازهای لایه‌لایه، ترکیب صدای اصلی هایپ‌من با آنچه که به نظر می‌رسد فریادهای گروهی سینتتایز شده یا به شدت لایه‌بندی شده‌اند (در برچسب‌های ما به عنوان 'همخوانی' آمده است، اما عملاً یک شعار جمعی)، حس سرودگونه و اجتماعی ایجاد می‌کنند. این موسیقی زمینه‌ای ظریف نیست؛ برای جلب توجه و تزریق آدرنالین طراحی شده است. این قطعه در کجای چشم‌انداز رسانه‌ای قرار می‌گیرد؟ استفاده‌اش محدود است، اما در این محدوده به شدت قدرتمند است. متن آلمانی صریح و ارجاعات خاص (مانند "هانوفر 96") آن را برای محتوای کاملاً محلی مربوط به تیم مناسب می‌کند – ویدئوهای هواداران، گلچین‌های برجسته، بخش‌های خبری ورزشی محلی، شاید حتی مستندهای متمرکز بر هواداران. به سرعت اشتیاق، وفاداری و جشن پرشور را منتقل می‌کند. فراتر از محتوای مستقیم هواداران، انرژی صرف آن می‌تواند به طور بالقوه در زمینه‌هایی که به صدای جمعیت واقعی و کمی ناهموار اروپایی نیاز دارند کار کند. به صحنه‌هایی فکر کنید که مسابقات فوتبال، جشن‌های خیابانی پرانرژی، شاید حتی برخی از انواع تبلیغات تندرو که به دنبال اشتیاق فیلترنشده به جای صیقل‌کاری شیک هستند، نمایش می‌دهند. آیا می‌تواند در یک بازی ویدئویی کار کند؟ شاید به عنوان موسیقی ورود تیمی خاص یا شبیه‌سازی جمعیت در یک عنوان ورزشی، یا حتی به طور کنایه‌آمیز در یک ژانر کاملاً متفاوت برای جلوه کمدی. تأثیر احساسی آن روشن است: جشن، هیجان، قبیله‌ای بودن، و پر از انرژی مثبت، هرچند تهاجمی. این صدای افروسنس جمعی است. در حالی که میکس ممکن است فاقد دامنه دینامیک یا پالایش صوتی مورد انتظار برای استفاده سینمایی سطح بالا باشد (آوازها گاهی برای فضا با سینث‌ها می‌جنگند، مسترینگ بلند اما شاید کمی خشن احساس می‌شود)، قدرت خام آن دقیقاً نقطه قوت آن برای پروژه مناسب است. وانمود نمی‌کند چیزی جز یک سرود هواداران تمام عیار باشد. برای یک خلاق که به دنبال آن طعم خاص – فرهنگ هواداری آلمانی واقعی، پرانرژی و کمی ناآراسته – است، این قطعه دقیقاً همان را ارائه می‌دهد، با انرژی مسری که نادیده گرفتن آن دشوار است. این ابزار خاصی است، اما برای هدف مورد نظرش تیز و مؤثر است.