Angry User vs. A.I. [The 2026 Remixes] by Sascha Ende
Ένα εξελιγμένο μείγμα νευρο-σοουλ και σύγχρονου funk, με βάση ζεστά ηλεκτρικά πιάνα και ένα σταθερό, ξηρό ρυθμικό groove. Το κομμάτι διαθέτει ελκυστικές ανδρικές φωνές που προσφέρουν μια σατιρική ιστορία με μια μελωδική, ρυθμική ροή. Η παραγωγή είναι άψογη και καθαρή, δημιουργώντας μια ατμόσφαιρα που είναι ταυτόχρονα εμπνευσμένη από το παρελθόν και ξεκάθαρα σύγχρονη. Ιδανικό για περιεχόμενο που σχετίζεται με την τεχνολογία, podcasts με κοινωνικά σχόλια και διαφημιστικές καμπάνιες που επιδιώκουν μια έξυπνη προσέγγιση.
![Angry User vs. A.I. [The 2026 Remixes]](https://ende.app/storage/cover/thumbnail/f6d922c3-7d25-4cb5-874f-659af9193a30.jpg)
- Άδεια χρήσης CC BY 4.0
- Κυκλοφόρησε 20.01.2026
-
Είδη μουσικής
-
Θέματα
-
Διαθέσεις
-
Ετικέτες
Hybrid digital production workflow using licensed AI-assisted tools. Fully cleared for commercial use.
Νέο
Angry User vs. A.I. [The 2026 Remixes]
20.01.2026
20
1
Ένα εξελιγμένο μείγμα νευρο-σοουλ και σύγχρονου funk, με βάση ζεστά ηλεκτρικά πιάνα και ένα σταθερό, ξηρό ρυθμικό groove. Το κομμάτι διαθέτει ελκυστικές ανδρικές φωνές που προσφέρουν μια σατιρική ιστορία με μια μελωδική, ρυθμική ροή. Η παραγωγή είναι άψογη και καθαρή, δημιουργώντας μια ατμόσφαιρα που είναι ταυτόχρονα εμπνευσμένη από το παρελθόν και ξεκάθαρα σύγχρονη. Ιδανικό για περιεχόμενο που σχετίζεται με την τεχνολογία, podcasts με κοινωνικά σχόλια και διαφημιστικές καμπάνιες που επιδιώκουν μια έξυπνη προσέγγιση.
/
03:21
Additional Information
LYRICS
[Verse]
In a comment section, late at night,
Caps Lock on, ready for a fight.
“A.I. ruined everything, this site is trash,”
Typed for free, no card, no cash.
Clicks the page, consumes the sound,
Streams the work, still hangs around.
Calls it lazy, calls it fake,
Hits refresh for goodness’ sake.
[Pre-Chorus]
He wants magic, wants it fast,
Wants perfection unsurpassed.
But when it’s time to give support,
Suddenly he can’t afford.
[Chorus]
Oh, the irony, can’t you see?
Complaining loud, but paying free.
“Don’t use A.I.!” he angrily screams,
While using it to chase his dreams.
Yeah, the irony hits perfectly,
Demanding gold, but paying nothing, see.
[Verse]
“Do it handmade!” he proudly writes,
While stealing beats and skipping rights.
Says creation should be pure,
But clicks “download” just to be sure.
The builder codes till 3 a.m.,
Fixing bugs again and then.
One-man band, no corporate team,
Just caffeine, code, and stubborn dreams.
[Pre-Chorus]
It’s not about the fame or pay,
Just building something meant to stay.
Most just listen, vibe, and wait,
Just a noisy few choose hate.
[Chorus]
Oh, the irony, loud and clear,
Free content, premium-tier.
“A.I. is cheating!” they shout with pride,
On an A.I.-powered site inside.
Yeah, the irony won’t let go,
Taking all, but hating so.
[Bridge]
He says, “Back in my day, things were real!”
Typed on a phone made of silicon and steel.
Powered by code, clouds, and machine,
But somehow this part’s the enemy.
[Verse]
The creator smiles, keeps moving on,
Builds the future while being mocked upon.
Not every voice deserves reply,
Some complaints just pass on by.
Because progress laughs, then moves ahead,
While irony types what irony said.
[Final Chorus]
Oh, the irony, perfectly framed,
Hating the tool that played the game.
Free forever, but mad somehow,
At the hands that built the now.
Yeah, the irony, bold and true,
This song is free — just like you.
[Outro]
So here’s to builders, up all night,
Mixing code with human insight.
And to the comments full of rage,
Thanks for boosting the engagement.
[Fade Out]
[Verse]
In a comment section, late at night,
Caps Lock on, ready for a fight.
“A.I. ruined everything, this site is trash,”
Typed for free, no card, no cash.
Clicks the page, consumes the sound,
Streams the work, still hangs around.
Calls it lazy, calls it fake,
Hits refresh for goodness’ sake.
[Pre-Chorus]
He wants magic, wants it fast,
Wants perfection unsurpassed.
But when it’s time to give support,
Suddenly he can’t afford.
[Chorus]
Oh, the irony, can’t you see?
Complaining loud, but paying free.
“Don’t use A.I.!” he angrily screams,
While using it to chase his dreams.
Yeah, the irony hits perfectly,
Demanding gold, but paying nothing, see.
[Verse]
“Do it handmade!” he proudly writes,
While stealing beats and skipping rights.
Says creation should be pure,
But clicks “download” just to be sure.
The builder codes till 3 a.m.,
Fixing bugs again and then.
One-man band, no corporate team,
Just caffeine, code, and stubborn dreams.
[Pre-Chorus]
It’s not about the fame or pay,
Just building something meant to stay.
Most just listen, vibe, and wait,
Just a noisy few choose hate.
[Chorus]
Oh, the irony, loud and clear,
Free content, premium-tier.
“A.I. is cheating!” they shout with pride,
On an A.I.-powered site inside.
Yeah, the irony won’t let go,
Taking all, but hating so.
[Bridge]
He says, “Back in my day, things were real!”
Typed on a phone made of silicon and steel.
Powered by code, clouds, and machine,
But somehow this part’s the enemy.
[Verse]
The creator smiles, keeps moving on,
Builds the future while being mocked upon.
Not every voice deserves reply,
Some complaints just pass on by.
Because progress laughs, then moves ahead,
While irony types what irony said.
[Final Chorus]
Oh, the irony, perfectly framed,
Hating the tool that played the game.
Free forever, but mad somehow,
At the hands that built the now.
Yeah, the irony, bold and true,
This song is free — just like you.
[Outro]
So here’s to builders, up all night,
Mixing code with human insight.
And to the comments full of rage,
Thanks for boosting the engagement.
[Fade Out]
Αυτό το κομμάτι είναι μια ανώτερη δουλειά στην παραγωγή σύγχρονης μουσικής για βιβλιοθήκες, καταγράφοντας τέλεια την ατμόσφαιρα της σημερινής εποχής, ενώ παράλληλα διατηρεί μια αιώνια μουσική αξία. Από άποψη παραγωγής, η ηχητική ταυτότητα βασίζεται σε μια πλούσια, αυθεντική αισθητική Neo-Soul. Η ορχήστρα είναι υψηλού επιπέδου: το ηλεκτρικό πιάνο (που θυμίζει ένα vintage Wurlitzer ή Rhodes) παρέχει ένα ζεστό, αρμονικό υπόβαθρο που δημιουργεί αμέσως μια κομψή και ευχάριστη ατμόσφαιρα. Ο ρυθμικός τομέας είναι σταθερός και funk, με τη μπάσα να ξεχωρίζει για την μελωδική και σταθερή παρουσία της, οδηγώντας το κομμάτι μπροστά χωρίς να υπερβάλλει.
Αυτό που κάνει αυτό το κομμάτι να διακρίνεται είναι η συγκεκριμένη χρήση των λέξεων σε συνδυασμό με την ευρεία μουσική απήχηση. Ενώ οι στίχοι αντιμετωπίζουν έξυπνα θέματα όπως η Τεχνητή Νοημοσύνη, οι διαδικτυακοί "τρολ" και η ψηφιακή ειρωνεία, η ερμηνεία είναι ομαλή, ψυχική και μελωδική, διασφαλίζοντας ότι το κομμάτι παραμένει ευχάριστο ακόμα και ως υπόγεια μουσική. Η ερμηνεία είναι ελκυστική και σίγουρη, προσθέτοντας ένα ανθρώπινο στοιχείο που δημιουργεί έναν υπέροχο αντίλογο με τα ρομποτικά θέματα που αναφέρονται στους στίχους. Αυτό καθιστά το κομμάτι ένα εξαιρετικό εργαλείο για τους υπεύθυνους μουσικής σε τεχνικές ντοκιμαντέρ, δραμεντί σε στυλ "Silicon Valley" ή podcasts που συζητούν τις τάσεις στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.
Για τους συντάκτες, η δομή είναι εξαιρετικά φιλική. Η εισαγωγή θέτει γρήγορα την ατμόσφαιρα χωρίς μεγάλη διάρκεια, καθιστώντας το ιδανικό για αρχικές σκηνές. Ο στίχος προσφέρει ένα ελκυστικό, εμβληματικό ρεφρέν που λειτουργεί υπέροχα για μεταβάσεις ή ακολουθίες. Ο ήχος είναι καθαρός με άφθονο χώρο, επιτρέποντας στα voiceovers να βρίσκονται πάνω χωρίς να αγωνίζονται για τον χώρο συχνότητας. Αποφεύγει τις επαναλαμβανόμενες παγίδες της τυπικής μουσικής, εισάγοντας διακριτές συγχορδίες και δυναμικές ερμηνείες φωνής στο δεύτερο μισό, διατηρώντας το ενδιαφέρον του ακροατή.
Συνολικά, αυτό είναι ένα κομμάτι υψηλής ποιότητας. Κάνει το βήμα πέρα από τη γενική υπόγεια μουσική και προσφέρει μια ξεχωριστή προσωπικότητα. Θα ήταν ιδανικό για ένα υψηλού ενέργειας βίντεο, μια χιουμοριστική καμπάνια για ένα τεχνολογικό προϊόν ή ως το θέμα ενός σύγχρονου τηλεοπτικού προγράμματος. Είναι έξυπνο, groovy και άψογα παραγόμενο.
Αυτό που κάνει αυτό το κομμάτι να διακρίνεται είναι η συγκεκριμένη χρήση των λέξεων σε συνδυασμό με την ευρεία μουσική απήχηση. Ενώ οι στίχοι αντιμετωπίζουν έξυπνα θέματα όπως η Τεχνητή Νοημοσύνη, οι διαδικτυακοί "τρολ" και η ψηφιακή ειρωνεία, η ερμηνεία είναι ομαλή, ψυχική και μελωδική, διασφαλίζοντας ότι το κομμάτι παραμένει ευχάριστο ακόμα και ως υπόγεια μουσική. Η ερμηνεία είναι ελκυστική και σίγουρη, προσθέτοντας ένα ανθρώπινο στοιχείο που δημιουργεί έναν υπέροχο αντίλογο με τα ρομποτικά θέματα που αναφέρονται στους στίχους. Αυτό καθιστά το κομμάτι ένα εξαιρετικό εργαλείο για τους υπεύθυνους μουσικής σε τεχνικές ντοκιμαντέρ, δραμεντί σε στυλ "Silicon Valley" ή podcasts που συζητούν τις τάσεις στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.
Για τους συντάκτες, η δομή είναι εξαιρετικά φιλική. Η εισαγωγή θέτει γρήγορα την ατμόσφαιρα χωρίς μεγάλη διάρκεια, καθιστώντας το ιδανικό για αρχικές σκηνές. Ο στίχος προσφέρει ένα ελκυστικό, εμβληματικό ρεφρέν που λειτουργεί υπέροχα για μεταβάσεις ή ακολουθίες. Ο ήχος είναι καθαρός με άφθονο χώρο, επιτρέποντας στα voiceovers να βρίσκονται πάνω χωρίς να αγωνίζονται για τον χώρο συχνότητας. Αποφεύγει τις επαναλαμβανόμενες παγίδες της τυπικής μουσικής, εισάγοντας διακριτές συγχορδίες και δυναμικές ερμηνείες φωνής στο δεύτερο μισό, διατηρώντας το ενδιαφέρον του ακροατή.
Συνολικά, αυτό είναι ένα κομμάτι υψηλής ποιότητας. Κάνει το βήμα πέρα από τη γενική υπόγεια μουσική και προσφέρει μια ξεχωριστή προσωπικότητα. Θα ήταν ιδανικό για ένα υψηλού ενέργειας βίντεο, μια χιουμοριστική καμπάνια για ένα τεχνολογικό προϊόν ή ως το θέμα ενός σύγχρονου τηλεοπτικού προγράμματος. Είναι έξυπνο, groovy και άψογα παραγόμενο.
