Ένα τραγούδι για την κλιματική αλλαγή; Η μουσική σε αυτήν την ιστοσελίδα είναι συνήθως κάτι παραπάνω από απλό "μουσικό θέαμα" για βίντεο. Εδώ συχνά υπάρχουν οι σκέψεις και τα συναισθήματά μου. Για παράδειγμα, το τραγούδι "The quiet we ignored".

Η φράση "the quiet we ignored" (η σιωπή που αγνοήσαμε) είναι η συναισθηματική καρδιά και το βασικό μήνυμα του τραγουδιού. Στο πλαίσιο αυτών των στίχων, που ασχολούνται σαφώς με την κλιματική αλλαγή, τις χαμένες ευκαιρίες και την επερχόμενη καταστροφή, αυτή η γραμμή έχει διπλή σημασία.

Εδώ είναι η ανάλυση για το γιατί επιλέχθηκε αυτή η διατύπωση:

1. Η σιωπή ως αγνοημένο προειδοποιητικό σημάδι

Στα στροφές περιγράφεται ότι η φύση "έπαιζε λάθος" ("trees forgot their lines", "earth kept turning out of tune").

Αυτές οι αλλαγές δεν ήταν αρχικά δυνατές όπως ένας τυφώνας, αλλά αργές και διακριτικές (π.χ. χιόνι τον Απρίλιο).

Η "σιωπή" εδώ αντιπροσωπεύει τα λεπτά σημάδια της φύσης που αντιλήφθησαν ως κοινωνία, αλλά δεν έδωσαν σημασία. Εμείς συζητούσαμε για "χρόνια και αριθμούς" (years and numbers), αντί να ακούμε την ήρεμη, αλλά επιτακτική πραγματικότητα.

2. Η σιωπή ως συλλογική άρνηση (απόκρυψη)

Ο κειμένος λέει: "we knew / we waited / we knew".

Υπήρχε γνώση για τις συνέπειες, αλλά δεν συζητήθηκε ή αναβλήθηκε ("spoke in maybe, soon").

Αυτή η "σιωπή" είναι η συνειδητή παράλειψη. Είναι η δυσάρεστη σιωπή που προκύπτει όταν γνωρίζουμε μια άβολη αλήθεια, αλλά την σιωπάμε στην καθημερινότητά μας, για να συνεχίσουμε όπως πριν.

3. Η αναστροφή στο τέλος

Στον τελικό στίχο λέει:

"the quiet we ignored is calling / and it’s louder now inside"

Αυτό είναι το σημείο καμπής. Η σιωπή (η καταπιεσμένη αλήθεια) δεν είναι πλέον ήρεμη. Έχει γίνει ένας εσωτερικός κραυγάς ("louder now inside").

Επειδή έχουμε αγνοήσει τα εξωτερικά σημάδια, η εσωτερική ανάγκη (συνείδηση, φόβο, επίγνωση) έχει γίνει τρελό (louder now inside).

Η "σιωπή" μετατρέπεται σε πίεση για δράση.

Το "the quiet we ignored" είναι το άθροισμα όλων των χαμένων στιγμών, όπου θα μπορούσαμε να δράσουμε, αλλά δεν κάναμε. Είναι η επίγνωση ότι η σιωπή και η παράλειψη (η άρνηση) ήταν τελικά πιο δυνατές και καταστροφικές από τους τυφώνες.